Kard. Stefan Wyszyński "Przyjaciel Boga i ludzi"

Ta niewielka objętościowo pozycja daje nam rzadką okazję przeczytania o tym, jak jeden z wielkich ludzi Kościoła XX wieku opowiada o innym - jak błogosławiony mówi o świętym. Bł. kardynał Stefan Wyszyński, korzystając przede wszystkim ze swoich zapisków "Pro memoria", nakreślił nam portret św. Jana XXIII, papieża w latach 1957-63. Fragmenty dziennika Prymasa Polski pokazują Ojca świętego jako wyjątkowo dobrego człowieka, wrażliwego na los i potrzeby swoich bliźnich, pamiętającego o drobnostkach mimo tak wielu spraw, którymi zajmuje się jako głowa Kościoła. Można też powiedzieć, że zarówno kard. Wyszyński osobiście, jak i Polska w ogóle, była papieżowi wyjątkowo bliska. Zachował żywe wspomnienia z podróży do Polski, a szczególnym kultem otaczał Matkę Boską Częstochowską - dlatego z wielką wdzięcznością przyjął wiadomość, że na Jasnej Górze codziennie się za niego modlą. Jedną z ostatnich rzeczy, jakie zrobił przed śmiercią, było ciepłe spotkanie z polskimi biskupami.

Książka ciekawie ukazuje też moment historyczny, na który przypadał pontyfikat św. Jana XXIII. W 1957 roku kard. Wyszyński był dopiero co po zwolnieniu z uwięzienia przez komunistów, dlatego w Rzymie wielu traktowało go jak bohatera. Jeśli natomiast chodzi o ówczesnego papieża, jego imię nierozerwalnie wiąże się ze zwołanym przez niego Soborem Watykańskim II, choć przed swoją śmiercią w 1963 udało mu się przeprowadzić tylko jedną z czterech (jak się okazało) sesji. Przygotowaniom i trwaniu Soboru (przynajmniej w tym pierwszym okresie, o którym pisze kard. Wyszyński) towarzyszył wielki entuzjazm. Prymas Polski wspomina o wielkiej mobilizacji modlitewnej w intencji zgromadzenia, o której świadczą otrzymywane przez niego listy. Sam również z obradami łączy wielkie nadzieje i przychylnie odnosi się do ekumenicznego otwarcia Kościoła. Wspomina także o innych wydarzeniach pontyfikatu Jana XXIII, m.in. wydaniu encyklik "Mater et Magistra" i "Pacem in terris".

Książkę warto przeczytać, żeby lepiej poznać tego papieża, za sprawą którego w Kościele zmieniło się tak wiele, jego czasy, a także samego kard. Wyszyńskiego. Gorąco zachęcam do lektury.