Jordan Peterson "12 życiowych zasad" (cz.1)

Dr Jordan Peterson jest psychologiem klinicznym oraz profesorem Uniwersytetu w Toronto. Z wiedzą naukową łączy głęboką erudycję, szacunek do duchowego i kulturowego dorobku ludzkości oraz wiele mądrości życiowej. Odwołuje się do Biblii, klasyki filozofii i literatury, natomiast w psychologii szczególnie patronuje mu Carl Jung. Chociaż nie w pełni identyfikuje się z chrześcijaństwem, a jego komentarze do Księgi Rodzaju (czy w ogóle stwierdzenia religijne) nie zawsze mieszczą się w granicach ortodoksji, to większość z nich jest wolna od tego problemu i myślę, że może wiele wnieść w czyjeś życie. Tytułowe zasady wraz z pogłębionym omówieniem i przykładami z życia pobudzają do refleksji, inspirują, nieraz dają energię, by prostować swoje własne ścieżki. Trudno byłoby przytoczyć całe bogactwo tych myśli, a zresztą każdy może w tej książce znaleźć dla siebie trochę co innego. Dlatego ja, prócz wymienienia i krótkiego objaśnienia tych zasad, wspomnę o zdaniach, które szczególnie trafiły do mnie. W tym poście trzy pierwsze zasady, pozostałe w następnym.

1.Stój prosto z ramionami do tyłu.

Rada na prosty kręgosłup? Nie tylko. W często podświadomy sposób, ludzie wyprostowani są postrzegani jako silniejsi, jako tacy, z którymi nie należy zadzierać. A nawet łatwiej jest im samym uznać się za takich, ponieważ (twierdzi autor) mają wyższy poziom serotoniny. Ciekawą myślą tego rozdziału było: nie uciekać od niekomfortowych sytuacji. Jeśli bowiem uciekamy przed czymś, to zaczynamy się tego bać. Na głębszym poziomie: "stać prosto z ramionami do tyłu to akceptować przerażającą odpowiedzialność życia z szeroko otwartymi oczami".

2.Traktuj siebie jak kogoś, za kogo jesteś odpowiedzialny, by mu pomóc.

Tu autor zauważa, że często łatwiej nam dać komuś lek, niż samemu go wziąć, gdy musimy. Ale również przeciwstawia sobie porządek i chaos, do czego wielokrotnie będzie wracał. Wskazuje, że strefa komfortu jest potrzebna, ale należy również wychodzić poza nią, by się czegoś nauczyć. Można przesadzić z potrzebą bezpieczeństwa, czy to dla siebie, czy dla dzieci, przez co nie stajemy się tak silni, jak byśmy mogli.

3.Zaprzyjaźniaj się z ludźmi, którzy chcą dla ciebie jak najlepiej. 

Innymi słowy, z ludźmi dobrymi, którzy ciągną cię w górę. Miej również odwagę odciąć się od tych, którzy ciebie niszczą. Trzeba przyglądać się swoim motywacjom, gdy chcemy kogoś sprowadzić na dobrą drogę - czy na pewno właśnie to nami kieruje? I czy jest na to szansa?

CDN