Nicholas Gomez Davila to kolumbijski myśliciel tradycjonalistyczny żyjący w XX wieku (1913-94). Długo nieznany, bo niezainteresowany szerokim propagowaniem swojej twórczości, uzyskał międzynarodową sławę pod koniec życia. Jego aforyzmy poruszają zróżnicowaną tematykę społeczno-polityczną, religijną, kulturową. Część z nich jest dziwnych, część - akurat dla mnie - dość oczywistych, ale wiele z nich naprawdę zastanawia i pobudza do myślenia. Poniżej kilka bardzo cennych spośród jego myśli:
"Katolik powinien upraszczać swoje życie i komplikować swoje myślenie."
"Doświadczenie traci się nie tylko pomiędzy pokoleniami, ale również między okresami w pojedynczym życiu."
"W każdej epoce mniejszość żyje problemami dzisiejszymi, większość wczorajszymi."
"Władza skuteczniej deprawuje człowieka, który jej pożąda, niż tego, który ją wykonuje".
"Człowiek komunikuje się z drugim tylko, gdy jeden pisze w swojej samotności, a drugi czyta go w swojej. Rozmowa to rozrywka, szwindel lub szermierka".
Nawet, gdy z wieloma z jego stwierdzeń się nie zgadzamy - a nie zgadzać mogą się nawet konserwatyści i tradycjonaliści - to warto się z nimi skonfrontować. Chociaż nie spodobały mi się m.in. niektóre stwierdzenia o Kościele po Soborze Watykańskim II, to w tej książce znalazłem dla siebie o wiele więcej dobrego. Polecam lekturę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz