Antologia aforyzmów Nicolasa Gomeza Davili

Nicholas Gomez Davila to kolumbijski myśliciel tradycjonalistyczny żyjący w XX wieku (1913-94). Długo nieznany, bo niezainteresowany szerokim propagowaniem swojej twórczości, uzyskał międzynarodową sławę pod koniec życia. Jego aforyzmy poruszają zróżnicowaną tematykę społeczno-polityczną, religijną, kulturową. Część z nich jest dziwnych, część - akurat dla mnie - dość oczywistych, ale wiele z nich naprawdę zastanawia i pobudza do myślenia. Poniżej kilka bardzo cennych spośród jego myśli:

"Katolik powinien upraszczać swoje życie i komplikować swoje myślenie."

"Doświadczenie traci się nie tylko pomiędzy pokoleniami, ale również między okresami w pojedynczym życiu."

"W każdej epoce mniejszość żyje problemami dzisiejszymi, większość wczorajszymi."

"Władza skuteczniej deprawuje człowieka, który jej pożąda, niż tego, który ją wykonuje".

"Człowiek komunikuje się z drugim tylko, gdy jeden pisze w swojej samotności, a drugi czyta go w swojej. Rozmowa to rozrywka, szwindel lub szermierka".

Nawet, gdy z wieloma z jego stwierdzeń się nie zgadzamy - a nie zgadzać mogą się nawet konserwatyści i tradycjonaliści - to warto się z nimi skonfrontować. Chociaż nie spodobały mi się m.in. niektóre stwierdzenia o Kościele po Soborze Watykańskim II, to w tej książce znalazłem dla siebie o wiele więcej dobrego. Polecam lekturę.

"Iran. Spragnieni żywego Boga"

Książka została wydana w 2008 roku przez organizację "The Voice of the Martyrs" (Głos Męczenników). Opowiada o tym, jak w Iranie, państwie islamskim, pomimo prześladowań szerzy się chrześcijaństwo. Wprawdzie Iran uznaje niektóre wspólnoty chrześcijańskie (najliczniejszą jest Apostolski Kościół Ormiański), jednak konwersja z islamu jest zakazana przez prawo. Mimo to jest wielu, którzy narażają się, głosząc Chrystusa wśród muzułmanów i jest też niemało nawróceń. Ich odwaga, gorliwość i śmiałość w głoszeniu imponuje, a nawet może zawstydzać. W książce poznajemy historie ludzi nawróconych z islamu. Warto przeczytać, by zapoznać się z przykładem ich życia, jak również dowiedzieć się czegoś o życiu w muzułmańskim państwie.

Grzegorz Osiński "Digital slaves. Trans-humanism in practice"

For many of us, checking the phone is the first thing we do in the morning; we take it to the kitchen, to the toilet, and then, of course, to work. Does it cross our mind that our state of health can be analysed on the basis of the movement of our fingers on the screen? That the microphone is listening and sending the content of our phone calls to the big IT corporations, and that it even identifies part of what we eat based on the sounds? It seems science fiction, but it is reality, claims dr Grzegorz Osiński, a computer scientist and a quantum physicist, in his last book written before his death in 2022. After reading about this, I checked the permissions of the applications on my phone - more than a dozen of them had been allowed to use the microphone, some of them not just during use. Without such a permission you can't even use the camera. Why would somebody need such data? Well, the Big Tech companies: Alphabet (Google), Apple, Microsoft, Meta (Facebook, Instagram, Whatsapp), and Amazon - gather huge amounts of data about their users and examine innumerable correlations, including correlations with political views. On the one hand, this lets them develop super-personalised marketing, but on the other, they subtly influence our behaviour and worldview.

This is just one thread in this particularly valuable book. Reading it, we will also learn a bit about the history of the internet, but also about a very timely topic - AI, which offers terrifying possibilities, like deep fake, digital twins, or even a simulated child or deceased person in VR. It made me think that AI should never have been invented, especially because many people use it in order not to think by themselves. The book's message is: stick to reality - and I can only join this call.

Piotr Zychowicz "Izrael na wojnie"

Znowu Żydzi, ale tym razem z wyżyn teologii schodzimy na ziemię, do historii bardzo brutalnej. Pretekstem do książki jest wojna Izraela z Hamasem, która do września 2024 pochłonęła życie 40 tysięcy Palestyńczyków (dla porównania - 2,5 roku wojny pochłonęło życie 11,5 tysiąca cywilów ukraińskich). Pretekstem, gdyż autor zabiera nas do końcówki XIX wieku, gdy rodzi się idea syjonizmu, a potem opowiada historię państwa Izrael aż po współczesność. U podstaw stale napiętej sytuacji na Bliskim Wschodzie legło syjonistyczne hasło "ziemia dla ludu dla ludu bez ziemi" - czyli Palestyna dla Żydów. Ta ziemia jednak nie była bez ludu, zamieszkiwali ją palestyńscy Arabowie, Żydów zaś można uznać za... kolonizatorów. Nawet założona w 1891r. organizacja odpowiedzialna za emigrację Żydów z Rosji nazywała się Żydowskie Towarzystwo Kolonizacyjne.

W początkach tej imigracji, niezbyt licznej, Palestyna była "peryferyjnym zakątkiem Imperium Osmańskiego". W czasie I wojny światowej podbili ją Brytyjczycy, tworząc Brytyjski Mandat Palestyny. Nowe władze faworyzowały Żydów, których przyjeżdżało coraz więcej - w przededniu II wojny światowej, po brutalnie spacyfikowanym przez nie powstaniu arabskim, stanowili już ok. 1/4 ludności Mandatu. Wtedy jednak doszło do zaskakującego zwrotu - Wielka Brytania zaczęła ograniczać imigrację żydowską, chcąc pozyskać poparcie Arabów. Zawracano nawet statki uciekających przed Holokaustem. Po wojnie zaś, zmęczone żydowskim terroryzmem, władze mandatowe się wycofały - o losie Palestyny miał zadecydować ONZ. Rezolucja nr 181 dzieliła ją na państwo żydowskie i arabskie, co doprowadziło do wojny domowej, a następnie wojny Izraela z Syrią, Egiptem, Transjordanią i Irakiem. W jej trakcie powstało i obroniło się państwo Izrael, jednocześnie dokonując czystki etnicznej i masowych wypędzeń Palestyńczyków.

Dalej książka opowiada o brutalnej polityce wobec tych ostatnich, zarówno w Izraelu, jak i na okupowanych od 1967r. terenach: Zachodnim Brzegu Jordanu i w Strefie Gazy. Ta polityka jest odpowiedzią między innymi na arabski terroryzm, który sprawia, że Żydzi nie czują się bezpiecznie we własnym kraju; jednak w walce z nim Izrael atakuje również ludność cywilną i to w sposób nieproporcjonalny (zabijając wielokrotnie więcej). Palestyna jest areną nieustannego konfliktu, a obecna wojna - wyjątkowa tylko pod względem skali. Dzięki tej książce można dowiedzieć się, o co w tym konflikcie chodzi.